
من بهنام هستم، متولد ۲۶ دی ۱۳۶۷ و فعال در حوزه هنر و طراحی گرافیک از سال ۱۳۸۲. بیش از دو دهه فعالیت مستمر در زمینههای مختلف هنرهای تصویری، مسیر کاری من را به سمت خلق آثار مفهومی و روایتمحور هدایت کرده است.
تمرکز اصلی من بر طراحی پوستر تئاتر و آثار نمایشی است؛ جایی که ترکیب تصویر، تایپوگرافی و ایدهپردازی مفهومی، هویت بصری یک اجرا را شکل میدهد. در کنار آن، در حوزههای طراحی بیلبورد، تدوین و ساخت تیزر نیز فعالیت داشتهام.
در دنیای حرفهای تئاتر و سینما، مخاطب پیش از آنکه بازی بازیگر را ببیند، پیش از آنکه میزانسن را درک کند، پیش از آنکه حتی یک دیالوگ بشنود…
اثر شما را از روی پوستر قضاوت کرده است.
این قضاوت بیرحم، سریع و ناخودآگاه است.
و مهمتر از همه: برگشتپذیر نیست.
پوستر، نماینده رسمی جهان اثر شماست.
اگر این نماینده، سطحی، شلوغ، بیهویت یا تقلیدی باشد، ذهن مخاطب نیز اثر را همانگونه طبقهبندی میکند حتی اگر خود فیلم یا نمایش، عمیق، دقیق و هنرمندانه باشد.
حقیقتی که کمتر درباره آن صحبت میشود این است:
بسیاری از آثار هنری، نه به دلیل ضعف در اجرا، بلکه به دلیل ضعف در «تصویر اولیه»، فرصت دیدهشدن را از دست میدهند.
پوستر حرفهای فقط یک قاب زیبا نیست؛ یک بیانیه بصری است.
خلاصهای فشرده از لحن کارگردانی، فضای دراماتیک، کیفیت تولید و احترام به مخاطب.
وقتی پوستر بدون فکر، عجولانه یا صرفاً برای پر کردن دیوارهای تبلیغاتی طراحی میشود، در واقع اولین پیام اثر به مخاطب این است:
«تصویر ما مهم نبود.»
و مخاطب هم معمولاً پاسخ میدهد:
«پس دیدن این اثر هم اولویت ندارد.»
اما وقتی طراحی پوستر با همان دقتی انجام شود که برای نور، صدا، بازی و تدوین وقت گذاشتهاید، پوستر تبدیل میشود به اولین سکانس اثر شما سکانسی که نه روی پرده، بلکه در ذهن مخاطب اکران میشود.
کارگردانان حرفهای میدانند:
فیلم یا نمایش از لحظهای شروع نمیشود که پرده بالا میرود؛ از لحظهای شروع میشود که تصویر آن وارد نگاه مخاطب میشود.
پوستر، شروع رسمی روایت شماست.
اگر این شروع ضعیف باشد، بقیه مسیر هرچقدر هم درخشان، دیر دیده خواهد شد.
طراحی پوستر هزینه اضافی نیست.
بخشی از کارگردانی اثر است در یک قاب.
و گاهی، همین یک قاب تصمیم میگیرد
چه کسی اصلاً به دیدن باقی قابها برسد.
بهنام پورحسن






















